Dichten in opdracht

Ik dicht graag in opdracht. Niet alleen omdat je zo als dichter geld kunt verdienen, maar ook omdat het fijn is om met beperkingen (zoals bijvoorbeeld een voorgeschreven onderwerp en een deadline) te werken.

Een paar voorbeelden.

Voor het project Emotioneel Stadplan van de Stichting Bellissima schreef ik het gedicht ‘Rotonde’. Op het internet is een verfilming van dit gedicht te vinden: http://vimeo.com/19576074.

Tot driemaal toe kreeg ik een opdracht van het Biesboschcentrum Dordrecht. Het gedicht ‘Biesbosch’ is aan een wand van voornoemd centrum te lezen. ‘Sliedrechtse Biebosch’ schreef ik ter gelegenheid van de afronding van de sanering en inrichting van het gelijknamige gebied, het gedicht staat op een kaartje. ‘De bevers’ maakte ik ter gelegenheid van de heropening van Het BeverBos, dit vers staat op een magnetische boekenlegger.

DE BEVERS

Ons leven is een knagen.

Bomen horen niet te staan,
met onbereikbaar hoge toppen,
wij zien ze liever liggen:

bouwstof van ons bont
en onze burchten.

Wat is het goed
naar huis te duiken,
ons in de natte kamer
te fatsoeneren,
in de droge kamer
op het snipperbed te rusten.
Maar niet te lang.

Er staan nog
ongebruikte bomen.

Voor het project Fietsen langs gedichten op de Zuidwestelijke Veluwe van Natuurmonumenten schreef ik het gedicht ‘De beken’. Hier kunt u het gedicht lezen én horen: https://www.natuurmonumenten.nl/34-de-beken. Dit gedicht is ook opgenomen in de bundel Tijd is niks. Plaats bestaat, Natuurmonumenten Zuid-Veluwe en AFdH Uitgevers 2011.

Voor het woningbouwproject Dichtershof/Parlando in Weesp schreef ik twee gedichten: ‘Terrein’ en ‘Dichtershof’. Deze gedichten zijn in glas gegraveerd en in het complex te bekijken.

Aan de Amsterdamse daklozenkrant Z! leverde ik vier ‘straatgedichten’: ‘Buurtverkenning’, ‘Alchemie’, ‘Ontdekking’ en ‘Hoogste zomer’.

ALCHEMIE

Nachtelijke dauw op auto’s.
Vochtige metalen platen.

Niemand durft die dauw te oogsten.
Sterker water dan op bloemen.

Wie zal ooit dat nat vergaren,
bij het licht van straatlantarens?

Wie zal ooit dat sap onttrekken
aan de stedelijke kringloop?

Dauwdoordrenkte linnen doeken,
dauwgevulde aarden kruiken.

Als de zon opnieuw gaat schijnen:
bet je wangen en je voorhoofd.

Proef ook wat zo snel gegroeid is:
druppels van carrosserieën.

Wacht op wat er gaat gebeuren.

In Oss hangt, als onderdeel van een gedichtenroute, een bord met mijn gedicht ‘Ander leven’. Maar dit gedicht was niet speciaal voor de route geschreven (het had al in Hollands Maandblad gestaan).

Benader mij dus gerust met het verzoek om een of meer gelegenheidsgedichten. Prijs: nader overeen te komen.